In mijn eerste week hier op UA leerde ik een jongen, Henri, kennen. Hij was afgestudeerd aan het HIFT als vertaler Engels-Spaans. Bij een eerste kennismakingsgesprek kwam al gauw de vraag naar boven: Waarom heb je deze richting gekozen en waarom hier? (want op Lessius kan je ook de master in meertalige communicatie volgen). Hij antwoordde hierop dat hij eigenlijk eerst naar Lessius was gegaan om inlichtingen in te winnen. Hij kwam aan bij de receptie en vroeg aan wie hij zich moest richten voor meer informatie. De receptioniste wees naar een vrouw die letterlijk naast Henri stond en zei dat hij naar haar een mail moest sturen. Maar die vrouw stond dus simpelweg naast hem. Hij kon toch gemakkelijk even naar die vrouw gaan voor inlichtingen. Maar nee, dat mocht niet. Hij moest er een mail naar sturen. En daarom heeft hij voor UA gekozen.
Een ander vreemd communicatief voorval heb ik op tv gezien. De vraag was: “Wat is de vreemdste situatie dat u ooit met uw baas heeft meegemaakt?”Een vrouw antwoordde dat enkel met haar baas mocht communiceren via de intercom. Ook al zat haar baas naast haar! Als ze zich dan toch direct tot hem wendde en dus niet via de intercom sprak, reageerde hij gewoonweg niet.
Bij deze situaties springt mij het meest in het oog dat technologie en communiceren via technologie (pc, gsm,…) zo ingeburgerd is dat de meeste mensen eerst aan deze hulpmiddelen denken om met iemand te communiceren. Face to face of brieven komen vaak op de tweede plaats. En dat is jammer want direct contact kan veel aangenamer zijn, geeft je de mogelijkheid om onmiddellijk te reageren, lichaamstaal af te lezen enz. Ook brieven sturen is iets dat niet meer zo vaak gebeurd. Ik vind het nochtans altijd leuk om brieven aan te krijgen. Behalve wanneer het een belastingsbrief is… In deze situaties is de band tussen communiceren en technologie wel heel extreem: direct contact wordt geheel uitgesloten. In een bedrijf is digitale communicatie essentieel en gemakkelijk maar direct contact blijft noodzakelijk.
